Πες μου μια ιστορία | Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη; – Yagatowi

Συχνά με ρωτάνε «τι νομίζω ότι σημαίνει αγάπη». Η αλήθεια είναι, ότι κάθε φορά η απάντησή μου ποικίλει ανάλογα με τον βαθμό που την είχα φιλοσοφήσει. Εξάλλου η αγάπη δεν είναι δυνατόν -ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ εφικτό- να προσδιοριστεί σε μία πρόταση, πόσο μάλλον στο γραπτό λόγο.

 Με αυτά και μ’ αυτά έφτασα λοιπόν σε ένα βαθμό φιλοσοφίας, ο οποίος αναφέρεται στο σύμπαν και τη σύγκριση του με το ανθρώπινο μυαλό. Τι διάολο εννοώ με αυτήν μου την τοποθέτηση; , σας ακούω να ρωτάτε. Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω ευθύς αμέσως.

Continue reading “Πες μου μια ιστορία | Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη; – Yagatowi”

The Perspective Project Greece: Εκφράζοντας την ψυχική ασθένεια μέσω της τέχνης

Πριν από λίγες εβδομάδες και καθώς ήμουν αφηρημένη κάνοντας scrolling στο Facebook, έπεσα τυχαία σε μία δημοσίευση από την σελίδα του The Perspective Project Greece. Και επειδή οτιδήποτε με την λέξη project στον τίτλο έχει την προσοχή μου, αποφάσισα να ρίξω μια ματιά.

Μισή ώρα μετά, βρήκα τον εαυτό μου να έχει «χαθεί» σε μια σειρά άλλοτε ανατριχιαστικών, και άλλοτε απόλυτα ταυτισμένων με την ψυχοσύνθεσή μου έργων τέχνης, τα οποία αποτύπωναν τον ψυχισμό των ατόμων με ψυχολογικές διαταραχές. Κάπου εκεί κατάλαβα, ότι η εμμονή μου με τα projects βγήκε σε καλό. Λίγο αργότερα, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν κάτι που έπρεπε σίγουρα να μοιραστώ.

Continue reading “The Perspective Project Greece: Εκφράζοντας την ψυχική ασθένεια μέσω της τέχνης”

Πως να «χρησιμοποιήσεις» τα παιδιά σου για να κάνεις τον κόσμο καλύτερο. part 1.

Όταν είσαι 21 και ζεις στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, το «εμείς σκατά τα κάναμε, τώρα είναι σειρά σας να αλλάξετε τα πράγματα» ηχεί πιο συνηθισμένο και από το «εγώ στην ηλικία σου…».

Και η αλήθεια είναι, πως  ναι, πλέον εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Μπορεί να νιώθεις πως η φωνή σου δεν ακούγεται, αλλά ειδικά όταν μέσα στο σπίτι σου έχεις ένα, δύο, δεκαπέντε πιτσιρίκια, έχεις το μέλλον στα χέρια σου και επομένως, μπορείς να κάνεις τον κόσμο καλύτερο. Κατά πολύ.

Continue reading “Πως να «χρησιμοποιήσεις» τα παιδιά σου για να κάνεις τον κόσμο καλύτερο. part 1.”

Πες μου μια ιστορία | Άνθρωποι της ζωής μου – Μιλένα Βλασσοπούλου

Μέχρι τώρα πέρασαν από τη ζωή μου πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες που κουβαλούσαν άνθρωποι – φαντάσματα.

Ήρθαν δίπλα μου, με αγάπησαν μα πού πήγε αυτή η αγάπη; Τι σημαίνει να είσαι δειλός και να εγκαταλείπεις αυτούς που πραγματικά σε ανέχτηκαν;

Continue reading “Πες μου μια ιστορία | Άνθρωποι της ζωής μου – Μιλένα Βλασσοπούλου”

Πως να επιβιώσεις στον κόσμο της πολιτικής ορθότητας

Δεν μπορεί κανείς διαφωνήσει με τον ισχυρισμό ότι η έννοια της πολιτικής ορθότητας (Political Correctness) βρίσκεται στο προσκήνιο περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Μπορούμε όμως να διαφωνούμε για ώρες σχετικά με τα αν και πόσο αναγκαία είναι σήμερα.

Continue reading “Πως να επιβιώσεις στον κόσμο της πολιτικής ορθότητας”

Απολαμβάνοντας τη διαδρομή | Πες μου μια ιστορία – Γιώργος

Σαν οντότητες είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, θέλουμε να πηγαίνουμε μπροστά τις ζωές μας. Ακόμα και αυτοί που δεν δείχνουν σημάδια έμπνευσης και προτροπής, κοιτάνε μπροστά. Έστω και ενδόμυχα ή υποσυνείδητα. Ενδεχομένως όμως Θα υπάρξουν άνθρωποι συν τοις άλλοις στη ζωή μας που θα μας πάνε πίσω, πολύ πίσω…

Continue reading “Απολαμβάνοντας τη διαδρομή | Πες μου μια ιστορία – Γιώργος”

Πες μου μια ιστορία | Σε αυτούς που έφυγαν, σε αυτούς που έμειναν και σε αυτούς που θα έρθουν – Μιλένα Βλασσοπούλου

Κάθε χρόνο οργανώνω στα κουτάκια του μυαλού μου μια ανασκόπηση της χρονιάς που σιγά σιγά πεθαίνει και υποδέχεται τον ανανεωμένο εαυτό της σε κόκκινο χαλί.

Αυτός ο χρόνος ήταν κάτι παραπάνω από επεισοδιακός. Είχε αφίξεις, επιστροφές και αντίο. Δημιούργησα νέες φιλίες με γερές βάσεις, επέστρεψαν άνθρωποι που η απουσία τους άδειαζε το νου μου και μεγάλωνε το κενό που άφησαν. Ξέρεις, όταν λείπουν εκείνοι, λείπει ένα κομμάτι και από τους δύο. Εκείνοι πονούσαν σιωπηλά και γω το ίδιο, μα κανείς δεν το ήξερε.

Continue reading “Πες μου μια ιστορία | Σε αυτούς που έφυγαν, σε αυτούς που έμειναν και σε αυτούς που θα έρθουν – Μιλένα Βλασσοπούλου”

Powered by WordPress.com.

Up ↑