Movie inspirations: Τι σημαίνει “σπίτι”.

Για έναν 20χρονο ηθοποιό ο οποίος έχει περάσει όλη του τη ζωή μακριά από την οικογένειά του έχοντας τα αντικαταθληπτικά για πρωϊνό, θα περιμέναμε η έννοια της λέξης “σπίτι” γι’ αυτόν να είναι πιο διαστρεβλωμένη από την ιδέα που έχουμε εμείς οι κοινοί θνητοί στα βαρετά μυαλά μας.

Βλέποντας το Garden State με πρωταγωνιστή τον -αγαπημένο- Zach Braff,και αφήνοντας τα απίστευτα soundtrack στην άκρη,θα καταλάβεις δύο πράγματα:

  1. Τον λόγο που η δεκαετία των 00’s θεωρείται ως η καινούρια χρυσή εποχή του κινηματογράφου από πολλούς, και
  2.  Ότι η λέξη “σπίτι” και το τι σημαίνει , δεν έχει λάβει καλύτερη περιγραφή μέσα σε ταινία.
“Ξέρεις αυτό το σημείο στη ζωή σου που συνειδητοποιείς ότι το σπίτι που μεγάλωσες δεν είναι πλέον το σπίτι σου; Ξαφνικά ακόμη και αν έχεις ένα μέρος για να βάζεις τα πράγματά σου η ιδέα του σπιτιού έχει χαθεί. Θα δεις όταν φύγεις από το σπίτι σου , πως μια μέρα απλά συμβαίνει και ύστερα χάνεται. Νιώθεις λες και δεν μπορείς να το πάρεις ποτέ πίσω. Σα να νοσταλγείς ένα μέρος που δεν υπάρχει καν.Ίσως έιναι κάποιου είδους ιεροτελεστία,ξέρεις. Δεν θα ξανανιώσεις το ίδιο συναίσθημα μέχρι να δημιουργήσεις ένα καινούριο σπίτι για τον εαυτό σου, για τα παιδιά σου, για την οικογένεια σου, κάτι σαν κύκλος. Δεν ξέρω, απλά μου λείπει η ιδέα του. Ίσως αυτό είναι τελικά η οικογένεια. Μία ομάδα ανθρώπων που τους λείπει το ίδιο φανταστικό μέρος.”

 

Και τι είναι σπίτι λοιπόν;

Κάποιοι το έχουμε συνδυάσει με Σάββατα μπροστά στο τζάκι με μια λαγάνα στο χέρι και το “Εμείς κι Εμείς” να παίζει στην τηλεόραση.Γλυκόπικρα συναισθήματα με μπόλικες δώσεις αγάπης γιατί έτσι είναι αυτή.Για τους περισσότερους, το σπίτι σημαίνει σιγουριά, ασφάλεια, ακόμη και αν το κλειδί είναι μονίμως στην πόρτα, ακόμη και αν οι άνθρωποι μέσα σε αυτό δεν είναι πάντα όπως τους θες (τι σας είπα για την αγάπη; Αυτό είναι).

Όμως φεύγεις, ή χρειάζεται να φύγεις, και όταν επιστρέφεις για δύο μέρες ή δύο μήνες συνειδητοποιείς ότι τα ποτήρια δεν είναι εκεί που ήταν και υπάρχει και καστανή ζάχαρη τώρα στο ντουλάπι γιατί ζάχαρο είναι αυτό, θέλει προσοχή όπως και να το κάνεις.

Αλίμονο σε όλους μας βέβαια αν δεν υπήρχε τίποτα πλέον για να μας κάνει να νιώσουμε ασφαλείς.Κακά τα ψέμματα, και στο Everest να πας – ασ’την κάτω την τυρόπιτα, το βουνό εννοώ –  θα κάνεις την προετοιμασία σου και θα πάρεις τον εξοπλισμό σου.

Την θέλουμε την ασφάλεια μας όλοι όσοι εκτιμούμε την ζωή.Και την βρίσκουμε σε αγκαλιές και χαμόγελα και ζεστές σοκολάτες και φέτες καρπούζι,μέσα σε μικρά διαμερισμάτα και σε στενά μπαλκόνια.Γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι σπίτι δεν είναι τα 4-5 ντουβάρια που βλέπουμε κάθε μέρα μετά από την δουλειά και την σχολη.

Να θυμηθείς την επόμενη φορά που θα νιώσεις έτσι ασφαλής χωρίς να σε περιτριγυρίζουν οι τοίχοι που ξέρεις από τότε που γεννήθηκες,να κάνεις  το πιο όμορφο κοπλιμέντο: “Με κάνεις να νιώθω σα να να είμαι σπίτι”.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: