Δικό σου.

Θα ήθελα πάρα πολύ να σου πω πως αυτά που διαβάζεις είναι λόγια αυθόρμητα, που μεταφέρθηκαν απλά από το μυαλό μου στο πληκτρολόγιο μετά την δεύτερη γουλιά καφέ.Όμως δεν είναι. Τα σκέφτηκα, τα σκέφτομαι.Τις αγαπώ τις λέξεις, και τις ατέλειές τους, περισσότερο από όσο νομίζεις και ίσως αυτο που διαβάζεις τώρα να ήταν πιο όμορφο αν ήταν και αυθόρμητο.

Όμως δεν μου κάθεται σωστά να σου χαρίσω τις πιο όμορφες λέξεις με αυτό τον τρόπο. Θέλω να ‘ναι αλλιώς. Σε μια βεράντα, σε έναν πεζόδρμο, σε ένα κρύο δωμάτιο, δε με νοιάζει που, αρκεί να ‘σαι εκεί μαζί μου.Θα μπορούσα να φτιάξω άπειρες playlist με τραγούδια για να ακούς μέχρι να καταλάβεις. Μία για το πόσο σε περιμένω, μία για το πόσο δεν το περίμενα, μία για το πόσο τυχερή είμαι, μία για όλα όσα φοβάμαι, μία για να σε προετοιμάσω για τη συνέχεια.

Όμως δεν έχει καν ξεκινήσει, και δεν έχει κάν σημασία, γιατί αυτό που περιμένω είναι κάτι πολύ ανώτερο από μένα, κάτι που το δικό μου μυαλό δυσκολεύεται να αγγίξει. Όσο για το δικό σου μυαλό… με τρομάζει. Με τρομάζει γιατί είναι πάντα μέσα στο δικό μου, δεν ξέρω πως, αλλά είναι ότι πιο όμορφο θα μπορούσε να μου τύχει.

Δικό σου.

 

Μου είπες να κάνω κάτι…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: