Ο πόνος δεν είναι cool.

Ίσως είναι trend του καιρού μας, ίσως φταίει που αν κοιτάξεις αρκετά γύρω σου θα μπορέσεις να δεις τον ανθρώπινο πόνο σε πολλές εκδοχές του, ίσως φταίει που αν διαβάσεις έστω και λίγο θα δεις ότι ο ανθρώπινος πόνος έχει εξαπλωθεί, και δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της πείνας και του πολέμου.

Ό,τι και να φταίει, φαίνεται πως αποκτήσαμε την ανάγκη να ρομαντικοποιούμε τα πάντα. Να ρομαντικοποιούμε τους τοξικούς ανθρώπους, βάζοντάς τους την ταμπέλα «μυστήριος» . Να ρομαντικοποιούμε την αυτοκτονία, την κατάθλιψη, την ψυχική ασθένεια, σα να είναι κάτι κουλ.

Έφηβοι να δημοσιεύουν quotes από ταινίες για το πως θέλουν να πεθάνουν, και για το πως ο κόσμος πλέον είναι τόσο περίπλοκος και γεμάτος θλίψη. Ελαφρόμυαλοι και πληγωμένοι ερωτευμένοι να εξυμνούν τις αγάπες που κατέστρεψαν ό,τι όμορφο είχαν στη ζωή τους. Όλα αυτά, στο βωμό της ψευδαίσθησης πως « το να πονάς, σε κάνει πιο δυνατό» .

Το να πονάς, σε κάνει πιο δυνατό όταν το παλεύεις, όχι όταν αφήνεσαι στο έλεός του. Τότε απλά χάνεσαι.

Επειδή σου είπε το pillowfights πως « Στον ένα και μοναδικό δε βάζεις τελεία. » – μα τι σημασία έχει βρε που αυτός δε σε θέλει; Τον θες εσύ. – , επειδή ο χαρακτήρας του Perks of Being a Wallflower ήταν αυτοκτονικός, όσο cool και αν τα κάνεις να φανούν, μόνο στον εαυτό σου θα λες ψέματα.

Όσοι άνθρωποι σε εκτιμούν είναι εκεί, δεν πληγώνουν, και αν τύχει και το κάνουν ζητούν συγνώμη, χωρίς επανάληψη. Όσοι άνθρωποι είναι εκεί, θα είναι εκεί για πάντα. Θα σου φτιάξουν καφέ όταν δεν θα μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι, θα μπαίνουν μπροστά όταν είναι να περάσεις στην απέναντι μεριά του δρόμου, θα σε αγαπήσουν όταν θα μισείς τον εαυτό σου. Και δεν θα ‘ναι  cool που θα μισείς τον εαυτό σου. Δεν είναι πάντα «γαμάτο» ό,τι θυμίζει ταινία.  Θα ‘ναι θλιβερό και θα πρέπει να το παλέψεις.

Βρες να ρομαντικοποιήσεις αυτά που σε κάνουν να γελάς. Να ρομαντικοποιήσεις τις στιγμές που το μυαλό σου δεν έχει θλίψη, τις στιγμές που δεν υπάρχει πόνος. Και αν δεν έχεις τέτοιες στιγμές, μίλα στους δίπλα σου, κάποιος θέλει να σε ακούσει, πάλεψε να τις φτιάξεις αυτές τις χαρούμενες στιγμές. Τότε θα ‘σαι cool.

2 thoughts on “Ο πόνος δεν είναι cool.

Add yours

  1. Όλα μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης είναι, αλλά σίγουρα μία ψυχική νόσος δεν είναι κουλ όπως παρουσιάζεται στις μέρες μας. Άτομα με κατάθλιψη πρέπει να αναζητούν τρόπους να βοηθηθούν ώστε να γίνουν καλύτερα. Αυτοί που ξεπερνούν όλες αυτές τις ασθένειες και τις άσχημες καταστάσεις είναι κουλ και θα έπρεπε να αποτελούν παραδείγματα για όλους, αλλά δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει… Ειδικά το ότι παρουσιάζονται ως γαμάτοι, ψαγμένοι, και “ήρωες” καλλιτέχνες οι οποίοι αυτοκτονούν ή βυθίζονται σε κάθε είδους καταχρήσεις νομίζω πως ωθεί τους νέους ανθρώπους να μην παλεύουν οτιδήποτε τους συμβαίνει, θέλοντας να μπουν κι αυτοί στη λίστα των κουλ. Πολύ ωραία η ανάρτηση σου! Συμφωνώ απόλυτα!

    Liked by 2 people

    1. Η ψυχική ασθένεια είναι κομμάτι που θέλει ανθρώπους, να τους μιλάς και να σου μιλάνε, και να σου λένε ότι ο όλο αυτό τελειώνει, αρκεί να το παλέψεις. Ευχαριστώ πολύ για το feedback!

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: